COLUMN GELUKKIG ROTTERDAM
VOOR DE ROTTERDAMSE RAAD VOOR KUNST EN CULTUUR EN HET NRC HANDELSBLAD
DONDERDAG 19 OKTOBER 2006
COLLECTIEF GELUK
MET FEMKE HALSEMA EN ANDRE ROUVOET
HERFST. De herfst doet mij terug verlangen naar mijn jeugd in Overschie.
Er stonden daar enorme platanen voor de deur die in deze tijd van het jaar hun bladeren lieten vallen.
Met die afgevallen bladeren maakten wij in de herfstvakantie altijd grote doolhoven.
Met bezems veegden wij ingewikkelde patronen. Elk jaar opnieuw.
Het was een soort straatritueel.
En iedereen liet zo'n doolhof met rust.
Totdat de wind er een einde aan maakte.
Daarna veegden we de bladeren tot een grote berg waar naar hartelust in werd gestoeid, en waarin het rook naar ...
Tja, naar bladeren...
En nu... Nu woon ik in de wijk Middelland. Hartje Rotterdam.
Zodra ik mijn voordeur opendoe zie ik jonge eiken staan... Veelbelovend, zeker nu. In herfsttooi, hun bladeren brandend rood!
De wijk Middelland werd rond 1910 aangelegd, inclusief een flinke portie openbaar groen.
Openbaar groen dat deel uitmaakt van de structuur van de wijk, het is er meteen in ontworpen.
Maar het spectaculairst in deze wijk is de Heemraadssingel.
Hier is met een groot horticultureel gebaar een weelderige singel aangelegd, omringd door meer dan 35 soorten bomen!
Cypressen, Treurwilgen, Beuken, Kastanjes, Magnolia's, geurige Linden.
Bomen die nu hun volwassenheid hebben bereikt en op de top van hun schoonheid zijn!
Deze singel met zijn bomen vind ik een van de mooiere plekken van Rotterdam! Hier heerst geluk! Groen geluk!
En worden andere Rotterdammers er ook gelukkig van?
Jazeker!
Ik heb zelf een kleine enquete gehouden op de Heemraadssingel, en iedereen die daar liep,
chagrijnig of vrolijk, met of zonder hond, met of zonder kind, groot, klein, donker, rood, of wit, elk mens voelt zich prettig op de Heemraadssingel!
Waarom? Tja, waarom voelen mensen zich prettig als er bomen zijn? Waarom voelen mensen zich prettig in een omgeving die met liefde en zorg is vormgegeven?
Uit onderzoeken blijkt dat er minder agressief gedrag ontstaat zodra er sprake is van groen; van een boom, een grasvlakte, of wat al niet. Sterker nog, het aantal positieve sociale contacten blijkt zelfs te stijgen!
Alsof onze 'feromonen' het groen herkennen als iets troostends! Als iets helends!
Als iets waar we vredig van worden.
Dit soort grote horticulturele gebaren, met smaak geïntegreerd in de structuur van de stadsaanleg, bestaan ze nog?
Allicht op papier, maar hier in Rotterdam lijkt de structurele visie zoekgeraakt.
De kijk op stadsgroen lijkt veeleer ingegeven door praktische overwegingen van onderhoud of tijdelijkheid
maar niet door botanische interesse of oog voor een goed ontwerp.
Hier in Rotterdam houden we ons nu al een hele poos bezig met het Opzoomeren.
Dat betekent de straat aanvegen, gezellie doen en geraniums in potjes!
Als het meezit gaan deze geraniums één seizoen mee maar in de meeste gevallen zijn ze al na twee weken dood!
En worden de Rotterdammers daar gelukkig van?
Ook hier heb ik een kleine enquete gehouden. Bij die bakken met dode geraniums heb ik aangebeld en gevraagd "wordt u hier gelukkig van?"
U raadt het antwoord.
Het Opzoomergebeuren met die bakken geraniums wordt betaald door de gemeente. Het is een educatief initiatief van de gemeente, allicht in die zin nuttig , maar het draagt niet bij tot geluk in structurele zin.
De horticultuur is een specialisme. Het heeft te maken met TLC;
Tender Loving Care! En dat begrepen ze in de vorige eeuw erg goed! Je ontwikkelt eerst een grote groene denktank en dan ga je de openbare ruimte groen inrichten. Met een groots gebaar en ook nog duurzaam. Heel graag duurzaam!
In Rotterdam is overal verrommeling... Het museumpark is gesloopt !
Verleden jaar werd met veel tamtam de bijbelse tuin geopend door Manuel Kneepkens van de Stadspartij. Nu, amper 11 maanden later, is die bijbelse tuin verworden tot een afwerkplaats voor lesbische hondjes!
En zo gaat het in Rotterdam(en elders) veel te vaak! Plannen moeten niet alleen worden uitgevoerd, maar ook onderhouden.
De Rotterdamse Dienst Stedenbouw en Volkshuisvesting heeft ook in de gaten gekregen dat het niet best is gesteld met de openbare ruimte. Met name in het centrum van de stad.
Ook hier verrommeling en chaos.
De dienst heeft daarom de Deense onderzoeker en hoogleraar buitenruimte JAN GEHL naar Rotterdam gehaald.
JAN GEHL heeft nu tweemaal een bezoek van twee dagen aan Rotterdam gebracht!
Hij schrijft nu in Denemarken een lijvig rapport!
Een lijvig rapport?
Ik wil helemaal geen rapporten...ik wil
Cypressen, Treurwilgen, Beuken, Kastanjes, Magnolia's, geurige Linden. Gewoon op de Lijnbaan..
Ik wil shoppen in een bos! Waarom niet? Waarom brengen we niet meer natuur naar de steden? Zo gek is dat niet! In de vorige eeuw deden ze dat ook al!
Het nieuwe college van Rotterdam heeft nu maar liefst 70 miljoen gereserveerd voor openbaar groen!
Maar wat is de definitie van 'openbaar groen'?
Zijn dat die bakken met dode geraniums of zijn dat 35 soorten bomen
Mijn oproep aan het nieuwe college van Burgemeester en Wethouders is de samenstelling van een Slimme Groene Rotterdamse Denktank!
We hebben in Rotterdam veel groene geesten die gaarne op hun kennis worden aangesproken.
Het groene geluk is een taak van de overheid en van de gemeente waarbij de burger betrokken moet worden.
Wat dat betreft ben ik het eens met Femke Halsema, als dat 'Bruto Nationaal Geluk' maar goed groen is!
Tenslotte. God schiep de tuin van Eden.
Met een groot botanisch gebaar!
Hij liet er bijvoorbeeld al direct appels groeien, en dat is heel erg knap!
God is erg horticultureel ! God is een groot botanisch expert.
Zijn grote groene schepping, deze grote groene nalatenschap zouden we samen zorgvuldig moeten onderhouden, eren zelfs.
God schiep eerst de tuin en toen pas de mens, want hij wist dat hij eerst moest zorgen voor een troostende entourage. En God wist dat wij het groen zouden herkennen als iets waar we vredig van zouden worden,
eigenlijk is er sindsdien niet veel veranderd.
Het groene Geluk!
en ehhhh God Hield niet van Geraniums!
